Տնտեսագիտությունից մինչև ժողովրդագրություն

2024-06-14

Բորսայում քաղաքացիները պետք է կարողանան ազատորեն գնել և վաճառել ընկերությունների կողմից թողարկված արժեթղթերը՝ բաժնետոմսերը և պարտատոմսերը։ Նման ֆինանսական գործառնություններում պետական՝ ​​նույնիսկ նվազագույն միջամտության հնարավորությունը միանշանակորեն բացառվում է։ Մարդիկ պետք է ազատ հնարավորություն ունենան բաժնետոմսեր գնելու երկրում առկա կամ կառուցվելիք  հզորություններից, ինչպիսիք են․  հիդրոէլեկտրակայաններ, նավահանգիստներ, օդանավակայաններ, երկաթուղիներ, տերմինալներ, հանքեր, բանկեր և այլ ձեռնարկություններ։  Զարգացած արժեթղթերի շուկայում մարդիկ ներդրումային որոշումներ են կայացնում ինքնուրույն։ Բաժնետերերը հարկեր են վճարում արժեթղթերի գնման արդյունքում ստացված տարեկան շահաբաժիններից: Ավելի շատ բաժնետերեր նշանակում է ավելի շատ հարկեր գանձապետարանին, ինչը բխում է պետության շահերից, և որի միջոցով կառավարությունը ապահովում է երկրի անվտանգության հաջորդ բարձր դասը: Սա նշանակում է բարձր վարձատրվող ոստիկան, բարձր վարձատրվող սահմանապահ և բարձր վարձատրվող հրշեջ։ Նման ազատ շուկայական պայմաններում ընկերությունները շահագրգռված են ավելի շատ արժեթղթեր թողարկելու, ավելի շատ ներդրումներ ներգրավելու, բիզնես գաղափարներ  ֆինանսավորելու, հնարավորինս բազմակողմանի և որակյալ ապրանքներ ստեղծելու, այնուհետև դրանք վաճառքի համար կրկին անկախ ապրանքային բորսայում տեղադրելու: Ապրանքային բորսան այն վայրն է, որտեղ արտադրողի և սպառողի համար միշտ որոշվում է ամենաարդար գինը։ Եթե ​​Վրաստանը ցանկանում է ստեղծել մեծ գինու արդյունաբերություն, ապա պետք է գինու բորա ունենա։ Կառավարության գործը չէ խաղողի իրացման գինը որոշելը,  գինու բորսան դա կանի լավագույնս: Իսկ բորսայի ինդեքսներից (հարկերից) բխող հզոր բյուջեի դեպքում անվտանգությունը մնում է պետության պատասխանատվությանը: Պետությունն այլ իրավասություն չունի։ Ինչքան արտադրողների ու սպառողների թիվը մոտ լինի միմյանց, այնքան ազգն ավելի երջանիկ կլինի։ Ո՛չ դեղատներում գները, ո՛չ արոտավայրերի կառավարումը ժամանակակից պետության գործը չէ։  Զարգացած պետության խնդիրն ու շահը հնարավորինս շատ բաժնետեր քաղաքացիներ ունենալն է։

Մարդիկ ներգաղթում են երկրներ, որտեղ զարգացած են բորսաները։  Որտեղ բորսային համակարգը ավելի զարգացած է,  ավելի շատ են այդ կողմ գնում։  Որովհետև այնտեղ, որտեղ բանկերն ու ֆոնդային բորսաները միասին ստեղծում են շուկայական տնտեսություն, վտանգված են աշխատավարձերը, աշխատանքային իրավունքները, ազատությունն ու արժանապատվությունը:

Շուկայական տնտեսության կարգը նշանակում է, որ երկրում ծնունդները գերազանցում են մահերին, իսկ ամուսնությունները՝ ամուսնալուծություններին: Իսկ արժեթղթերի շուկան նշանակում է, որ երիտասարդներն իրենց փոքր ֆինանսական միջոցները բուքմեյքերների փոխարեն ներդնում են արժեթղթերում ու դրանով իսկ կերտում իրենց ապագան։ Շուկայական տնտեսությունը նշանակում է նաև, որ մարդիկ իրենց երկրում ներգաղթյալներից վերածվում են բաժնետերերի:

Վերջապես, Վրաստանում անցկացվող ֆոնդային, ապրանքային, արժութային, տեխնոլոգիական և այլ մասնագիտացված բորսաները նշանակում են վրաց ազգի կողմից Եվրոպայի և Ասիայի միջև առևտրի ներդաշնակ կարգը: Ինչը Վրաստանի պատմական, բնական և պետական ​​գործառույթն է։

TRACECA.GE