
2026-01-13
Ըստ ՆԱՏՕ-ի, ո՞րն է «Միջին միջանցքի», այսպես
կոչված «Թրամփի երթուղու» և այլ տարածաշրջանային տրանսպորտային նախագծերի ռազմավարական
նշանակությունը: «Տարածաշրջանային անվտանգության, խաղաղության օրակարգի և ռազմավարական
կապերի արդիական հարցերը» քննարկել է ՆԱՏՕ-ի կապի գրասենյակի ղեկավար Ալեքսանդր Վիննիկովը
ադրբեջանական լրատվամիջոցներին տված հարցազրույցում:
Ըստ ՆԱՏՕ-ի բարձրաստիճան պաշտոնյայի, Հարավային
Կովկասը, անկասկած, ունի մարդկանց, ապրանքների և ծառայությունների տեղաշարժի համար
խոշոր տրանսպորտային հանգույց դառնալու ներուժ, սակայն այդ ներուժի իրացումը պահանջում
է ժամանակակից ենթակառուցվածքների և իրական ինտերմոդալության զարգացում, որը կապահովի
արդյունավետ տրանսպորտ բազմաթիվ փուլերում, երկրում և բազմազան աշխարհագրական պայմաններում:
«Վաշինգտոնում օգոստոսի 8-ի համաձայնագիրը և դրան
հաջորդող զարգացումները, այդ թվում՝ տարածաշրջանային կապի ցանցի ստեղծումը, որը հիմնականում
կապում է Ադրբեջանը, Հայաստանը և Թուրքիան, իսկ ավելի լայն առումով՝ Կենտրոնական Ասիան
կապում է Եվրոպայի հետ, անկասկած ստեղծում են նման հնարավորություններ։ Այնուամենայնիվ,
կարևոր է, որ այս նախաձեռնությունները, անկախ իրենց նպատակից, իսկապես ծառայի տարածաշրջանի
երկրների շահերին։
Դրանք պետք է հնարավորություն տան բոլոր տարածաշրջանային
խաղացողներին լիովին իրացնել իրենց տնտեսական և տարանցիկ ներուժը՝ միաժամանակ նպաստելով
խաղաղության կառուցմանը և երկարաժամկետ կայունությանը։
Այս սկզբունքները գտնվում են TRIPP-ի հիմքում,
որն ունի զգալի տնտեսական հնարավորություններ բացահայտելու ներուժ՝ ի շահ ամբողջ Հարավային
Կովկասի տարածաշրջանի։ Մենք խորապես համոզված ենք, որ Հարավային Կովկասում մեր գործընկերների
հետ համագործակցությունը զգալի ներդրում կունենա մեր ընդհանուր հարևանության և, ավելի
լայն իմաստով, ամբողջ անդրատլանտյան տարածաշրջանի անվտանգության և կայունության գործում»,
- նշում է Վիննիկովը։
Հաշվի առնելով, որ և՛ Ռուսաստանը, և՛ Իրանը Հարավային
Կովկասը համարում են իրենց ռազմավարական ազդեցության ոլորտի մաս, ինչպե՞ս է ՆԱՏՕ-ն
հավասարակշռում իր համագործակցությունը Ադրբեջանի հետ այս տարածաշրջանային լարվածության
պայմաններում։ Այս հարցին ի պատասխան՝ ՆԱՏՕ-ի բարձրաստիճան պաշտոնյան ասում է, որ Դաշինքի
համագործակցությունը տարածաշրջանի բոլոր երեք երկրների հետ հիմնված է պահանջարկի վրա
հիմնված սկզբունքի վրա.
«Մենք համագործակցում ենք միայն այնքանով, որքանով
մեր գործընկերները խնդրում են (և ինչպես մեր դաշնակիցները որոշում են): Մենք չենք պարտադրում
մեր սեփական օրակարգը և ոչ մի կերպ չենք պարտադրում համագործակցություն: Դրա փոխարեն
մենք ուշադիր լսում ենք մեր գործընկերների աջակցության խնդրանքները և փորձում ենք հնարավորինս
արդյունավետ արձագանքել այն ոլորտներում, որոնք սպասարկում են մեր գործընկերների կարիքները
և որտեղ ՆԱՏՕ-ն կարող է ապահովել լրացուցիչ արժեք»:
Նույն հարցազրույցում Վիննիկովը
շեշտել է, որ ՆԱՏՕ-ն ողջունում է կարգավորման գործընթացի վերջին զարգացումները և աջակցում
է Ադրբեջանի և Հայաստանի բոլոր կառուցողական ջանքերին՝ կայուն խաղաղության համաձայնագրի
հասնելու համար։
«Սա Սևծովյան տարածաշրջանում
կայունության բանալին է։ Մենք այս գործընթացի մաս չենք կազմում, բայց միշտ գնահատել
և աջակցել ենք մեր դաշնակիցների ջանքերին՝ հակամարտության կարգավորումը հեշտացնելու
համար։ Մենք օգոստոսի 8-ին Վաշինգտոնում խաղաղության պայմանագրի նախաստորագրումը համարում
ենք կարևոր քայլ կայուն խաղաղության հասնելու և տարածաշրջանի ապաշրջափակման ճանապարհին։
Սա, իր հերթին, կամրապնդի տարածաշրջանային կայունությունն ու անվտանգությունը և կամրապնդի
տարածաշրջանի առանձին երկրների և ՆԱՏՕ-ի միջև գործընկերությունը», - ասել է Վիննիկովը։
europetime.eu