აბრეშუმის გზა - ახალი ოდისეა

ისტორიითა და ტრადიციებით გაჟღენთილ აბრეშუმის გზას ახლებურად, შემოქმედებითი მოგზაურობის სახით წარმოგიდგენთ შვიდი ხელოვანი და Hennessy X.O

Hennessy-ს სა­­­­დე­­­­გუს­­­­­­­ტა­­­­ციო კო­­­­­­­­მი­­­­ტე­­­­ტის (Co­­­­mité de Dégu­sta­tion) წევ­­­­­­­რე­­­­ბი საუ­­­­კუ­­­­ნე­­­ე­­­­ბი­­­ა, იკ­­­­­­­რი­­­­ბე­­­­ბი­­­ან, რა­­­­თა კონიაკის სპირტები გა­­­­სინ­­­­­­­ჯონ და მათი ყვე­­­­ლა­­­­ზე თა­­­­მა­­­­მი ნა­­­­ზა­­­­ვე­­­­ბი შექ­­­­­­­მ­­­­­­­ნან. 1870 წელს შექ­­­­­­­მ­­­­­­­ნი­­­­ლი, Hennessy-ს ყვე­­­­ლა­­­­ზე სა­­­­კულ­­­­­­­ტო კო­­­­ნი­­­ა­­­­კის – Hennessy X.O-ს ერ­­­­­­­თი დაგემოვნებით შვი­­­­დი სხვა­­­­დას­­­­­­­ხ­­­­­­­ვა არო­­­­მა­­­­ტი იგ­­­­­­­რ­­­­­­­ძ­­­­­­­ნო­­­­ბა, ისი­­­­ნი იდე­­­ა­­­­ლუ­­­­რად გა­­­­და­­­ე­­­­დი­­­­ნე­­­­ბა ერ­­­­­­­თ­­­­­­­მა­­­­ნეთ­­­­­­­ში: ტკბი­­­­ლი ნო­­­­ტე­­­­ბი, მზარ­­­­­­­დი მხურ­­­­­­­ვა­­­­ლე­­­­ბა, მწვე­­­­ლი ალი, შო­­­­კო­­­­ლა­­­­დი­­­­სე­­­უ­­­­ლი თვლე­­­­მა (შო­­­­კო­­­­ლა­­­­დის ხა­­­­ვერ­­­­­­­დოვ­­­­­­­ნე­­­­ბა), უკი­­­­დუ­­­­რე­­­­სი სიცხა­­­­რე (პი­­­­კან­­­­­­­ტუ­­­­რი ზღვა­­­­რი), მერ­­­­­­­ქ­­­­­­­ნის ტკა­­­­ცუ­­­­ნი (ხის ის­­­­­­­ტო­­­­რი­­­ა) და უსას­­­­­­­რუ­­­­ლო ექო. საფ­­­­­­­რან­­­­­­­გეთ­­­­­­­ში, Hennessy-ს სახ­­­­­­­ლ­­­­­­­ში (Ma­­­i­­­­son Hennessy) აბ­­­­­­­რე­­­­შუ­­­­მის გზა­­­­ზე მდე­­­­ბა­­­­რე შვი­­­­დი ქვეყ­­­­­­­ნი­­­­დან მოწ­­­­­­­ვე­­­უ­­­­ლი შვი­­­­დი ხე­­­­ლო­­­­ვა­­­­ნი Hennessy-ს ტრა­­­­დი­­­­ცი­­­ულ, დახ­­­­­­­ვე­­­­წილ ოს­­­­­­­ტა­­­­ტო­­­­ბას ეზი­­­ა­­­­რა. სწო­­­­რედ იქ მოხ­­­­­­­და ხე­­­­ლო­­­­ვა­­­­ნებ­­­­­­­სა და Hennessy-ს შო­­­­რის იდე­­­ე­­­­ბის სა­­­ინ­­­­­­­ტე­­­­რე­­­­სო გაც­­­­­­­ვ­­­­­­­ლა-­­­­­­­გა­­­­მოც­­­­­­­ვ­­­­­­­ლა. ამის შე­­­­დე­­­­გად, კი შე­­­იქ­­­­­­­მ­­­­­­­ნა ნა­­­­მუ­­­­შევ­­­­­­­რე­­­­ბი, რომ­­­­­­­ლე­­­­ბიც ხე­­­­ლო­­­­ვა­­­­ნე­­­­ბის, Hennessy X.O-ს თი­­­­თო­­­ე­­­უ­­­­ლი წვე­­­­თის მი­­­ერ შთა­­­­გო­­­­ნე­­­­ბუ­­­­ლი, პი­­­­როვ­­­­­­­ნუ­­­­ლი მოგ­­­­­­­ზა­­­უ­­­­რო­­­­ბი­­­­თაა გან­­­­­­­მ­­­­­­­ს­­­­­­­ჭ­­­­­­­ვა­­­­ლუ­­­­ლი და „სა­­­უ­­­­კუ­­­­ნო მოგ­­­­­­­ზა­­­უ­­­­რო­­­­ბის“ მა­­­­თე­­­ულ გან­­­­­­­ც­­­­­­­დას ასა­­­­ხავს.

ოდი­­­­სეა სტამ­­­­­­­ბო­­­­ლის უბან კა­­­­რა­­­­კო­­­ი­­­­ში იწყე­­­­ბა, ხე­­­­ლო­­­­ვან ბურ­­­­­­­ჩაკ ბინ­­­­­­­გო­­­­ლის სა­­­­ხე­­­­ლოს­­­­­­­ნო­­­­ში. მა­­­­გი­­­­დე­­­­ბი სავ­­­­­­­სეა Hennessy-ს შა­­­­ტო-­­­­­­­დე-­­­­­­­ბა­­­­ნი­­­ო­­­­ლე­­­­ში (Chateau de Bagnolet) ვი­­­­ზი­­­­ტი­­­­დან გა­­­­მო­­­­ყო­­­­ლი­­­­ლი ყვა­­­­ვი­­­­ლე­­­­ბი­­­­თა და თეთ­­­­­­­რი კე­­­­რა­­­­მი­­­­კით. 

„აბ­­­­­­­რე­­­­შუ­­­­მის გზის მი­­­­მართ ჩემს ინ­­­­­­­ტე­­­­რეს­­­­­­­თან ეს სრულ თან­­­­­­­ხ­­­­­­­ვედ­­­­­­­რა­­­­ში აღ­­­­­­­მოჩ­­­­­­­ნ­­­­­­­და“, ამ­­­­­­­ბობს ის, „რად­­­­­­­გან აზი­­­უ­­­­რი ხე­­­­ლოვ­­­­­­­ნე­­­­ბის ერ­­­­­­­თ­­­­­­­-ერთ ფორ­­­­­­­მას ყვა­­­­ვი­­­­ლის მო­­­­ტი­­­­ვი წარ­­­­­­­მო­­­ად­­­­­­­გენს“. შემ­­­­­­­დეგ მე-15 სა­­­უ­­­­კუ­­­­ნის თოფ­­­­­­­ქა­­­­ფის სა­­­­სახ­­­­­­­ლეს აკითხავს. „დე­­­­ტა­­­­ლებს და­­­აკ­­­­­­­ვირ­­­­­­­დით, რა ფა­­­­ქი­­­­ზი ნა­­­­კე­­­­თო­­­­ბა­­­ა“, ღი­­­­მი­­­­ლით მიგ­­­­­­­ვი­­­­თი­­­­თებს ლურ­­­­­­­ჯი და თეთ­­­­­­­რი ყვა­­­­ვი­­­­ლე­­­­ბით მო­­­­ხა­­­­ტულ ფი­­­­ლებ­­­­­­­ზე. „ამ ძვე­­­­ლი ჩი­­­­ნუ­­­­რი სტი­­­­ლის ლო­­­­ტო­­­­სის ყვა­­­­ვი­­­­ლებს hatayi-ს ვუ­­­­წო­­­­დებთ და ჩემს პრო­­­ექტს Hennessy-სთან სწო­­­­რედ ასე ერ­­­­­­­ქ­­­­­­­მე­­­­ვა, ისიც ხომ აღ­­­­­­­მო­­­­სავ­­­­­­­ლე­­­­თი­­­­სა და და­­­­სავ­­­­­­­ლე­­­­თის იდე­­­ე­­­­ბის შე­­­­ჯე­­­­რე­­­­ბაა – მთლი­­­ა­­­­ნად სტამ­­­­­­­ბო­­­­ლის არ იყოს“.

თურქეთიდან საქართველომდე

აბ­­­­­­­რე­­­­შუ­­­­მის გზა თურ­­­­­­­ქე­­­­თი­­­­დან სა­­­­ქარ­­­­­­­თ­­­­­­­ვე­­­­ლო­­­­ში მი­­­იკ­­­­­­­ლაკ­­­­­­­ნე­­­­ბა, სა­­­­დაც რო­­­­კო ირე­­­­მაშ­­­­­­­ვი­­­­ლი თა­­­­ვის თბი­­­­ლი­­­­სურ სა­­­­ხე­­­­ლოს­­­­­­­ნო­­­­ში ახალ ნა­­­­მუ­­­­შე­­­­ვარს დას­­­­­­­ტ­­­­­­­რი­­­ა­­­­ლებს – „ჯვრე­­­­ბი და ნუ­­­­ლე­­­­ბის“ ერ­­­­­­­თ­­­­­­­გ­­­­­­­ვარ გი­­­­გან­­­­­­­ტურ თა­­­­მაშს. „ნუ­­­­ლი მა­­­­რა­­­­დი­­­­სო­­­­ბას ეხ­­­­­­­მი­­­ა­­­­ნე­­­­ბა, ხო­­­­ლო ჯვა­­­­რი რე­­­­ლი­­­­გი­­­უ­­­­რი სიმ­­­­­­­ბო­­­­ლი­­­­კა­­­ა. ხატ­­­­­­­წე­­­­რა ჩემს შე­­­­მოქ­­­­­­­მე­­­­დე­­­­ბა­­­­ში ყო­­­­ველ­­­­­­­თ­­­­­­­ვის ისა­­­­ხე­­­­ბა“. რო­­­­კო მცხე­­­­თის ჯვრის მო­­­­ნას­­­­­­­ტერ­­­­­­­ში მი­­­­დის და აკ­­­­­­­ვირ­­­­­­­დე­­­­ბა ხატს, რო­­­­მელ­­­­­­­ზეც იესოს ხე­­­­ლი მა­­­­რა­­­­დი­­­უ­­­­ლო­­­­ბის ნიშ­­­­­­­ნად გა­­­უწ­­­­­­­ვ­­­­­­­დი­­­ა. რო­­­­კოს აზ­­­­­­­რით, ხე­­­­ლოვ­­­­­­­ნე­­­­ბა იმის­­­­­­­თ­­­­­­­ვი­­­­სა­­­ა, რომ ძვე­­­­ლი სიმ­­­­­­­ბო­­­­ლო ახ­­­­­­­ლე­­­­ბუ­­­­რად წარ­­­­­­­მო­­­ა­­­­ჩი­­­­ნოს – მარ­­­­­­­თ­­­­­­­ლაც ასე­­­ა.

აბ­­­­­­­რე­­­­შუ­­­­მის გზის გას­­­­­­­წ­­­­­­­ვ­­­­­­­რივ მო­­­­სახ­­­­­­­ლე ერებს შო­­­­რის სიმ­­­­­­­ბო­­­­ლიზ­­­­­­­მი მხო­­­­ლოდ სა­­­­ქარ­­­­­­­თ­­­­­­­ვე­­­­ლო­­­­ში არ გვხვდე­­­­ბა. ბა­­­­ქოს სი­­­ახ­­­­­­­ლო­­­­ვეს, ვულ­­­­­­­კა­­­­ნის წვერ­­­­­­­ზე რა­­­­შად ალაკ­­­­­­­ბა­­­­რო­­­­ვი გო­­­­გირ­­­­­­­დით გაჟ­­­­­­­ღენ­­­­­­­თილ ჰა­­­ერ­­­­­­­ში ამონ­­­­­­­თხე­­­უ­­­­ლი ტა­­­­ლა­­­­ხის გამ­­­­­­­კ­­­­­­­ვ­­­­­­­რი­­­­ვე­­­­ბას ადევ­­­­­­­ნებს თვალს. „ჩემ­­­­­­­ში, რო­­­­გორც აზერ­­­­­­­ბა­­­ი­­­­ჯა­­­­ნელ­­­­­­­ში, ძლი­­­ერ ემო­­­­ცი­­­ებს აღ­­­­­­­ძ­­­­­­­რავს ცეცხ­­­­­­­ლი“, – ამ­­­­­­­ბობს ცეცხ­­­­­­­ლის მი­­­­წად წო­­­­დე­­­­ბუ­­­­ლი ქვეყ­­­­­­­ნის შვი­­­­ლი, „ჩემს ნა­­­­მუ­­­­შე­­­­ვარ­­­­­­­ში ეს სტი­­­­ქია ელე­­­­მენ­­­­­­­ტუ­­­­რი სა­­­­ხით იქ­­­­­­­ნე­­­­ბა წარ­­­­­­­მოდ­­­­­­­გე­­­­ნი­­­­ლი“.

შორს, სტე­­­­პე­­­­ბის მიღ­­­­­­­მა, ცის­­­­­­­კენ იჭ­­­­­­­რე­­­­ბა ას­­­­­­­ტა­­­­ნა, რომ­­­­­­­ლის შუ­­­­ში­­­­სა და ფო­­­­ლა­­­­დის მბრწყი­­­­ნა­­­­ვი ცა­­­­თამ­­­­­­­ბ­­­­­­­ჯე­­­­ნე­­­­ბი თით­­­­­­­ქოს სა­­­­ზე­­­ი­­­­მოდ ესალ­­­­­­­მე­­­­ბი­­­ან აბ­­­­­­­რე­­­­შუ­­­­მის გზის უძ­­­­­­­ვე­­­­ლეს ტრა­­­­დი­­­­ცი­­­ებს. ას­­­­­­­ხატ ახ­­­­­­­მე­­­­დი­­­ა­­­­რო­­­­ვის სა­­­­ხე­­­­ლოს­­­­­­­ნო ეროვ­­­­­­­ნულ მუ­­­­ზე­­­უმ­­­­­­­ში მდე­­­­ბა­­­­რე­­­ობს და სავ­­­­­­­სეა სა­­­­ზო­­­­გა­­­­დო­­­ე­­­­ბის მახ­­­­­­­ვილ­­­­­­­გო­­­­ნივ­­­­­­­რუ­­­­ლი, კვა­­­­ზი-­­­­­­­პო­­­­ლი­­­­ტი­­­­კუ­­­­რი წარ­­­­­­­მოდ­­­­­­­გე­­­­ნე­­­­ბით. „მე ვარ სივ­­­­­­­რ­­­­­­­ცე­­­­ში მომ­­­­­­­თა­­­­ბა­­­­რე თა­­­­ნა­­­­მედ­­­­­­­რო­­­­ვე სამ­­­­­­­ყა­­­­რო­­­ებს შო­­­­რის“, გან­­­­­­­მარ­­­­­­­ტავს ის, „რო­­­­გორც აბ­­­­­­­რე­­­­შუ­­­­მის გზა­­­­ზე მო­­­­სახ­­­­­­­ლეს, მჭირ­­­­­­­დე­­­­ბა სა­­­­კუ­­­­თა­­­­რი თა­­­­ვის გა­­­­ნახ­­­­­­­ლე­­­­ბა, რო­­­­გორ­­­­­­­მე ფეს­­­­­­­ვე­­­­ბის გად­­­­­­­გ­­­­­­­მა“.

უზბეკეთიდან ჩინეთამდე

ყა­­­­ზა­­­­ხე­­­­თის დე­­­­და­­­­ქა­­­­ლაქ­­­­­­­თან კონ­­­­­­­ტ­­­­­­­რასტს ქმნის ტაშ­­­­­­­კენ­­­­­­­ტის ფი­­­­რუ­­­­ზის­­­­­­­ფერ­­­­­­­გუმ­­­­­­­ბა­­­­თი­­­ა­­­­ნი ბა­­­­ზა­­­­რი ჩორ­­­­­­­სუ, კულ­­­­­­­ტუ­­­­რუ­­­­ლი მემ­­­­­­­კ­­­­­­­ვიდ­­­­­­­რე­­­ო­­­­ბის ერ­­­­­­­თ­­­­­­­გ­­­­­­­ვა­­­­რი ტო­­­­ტე­­­­მი. „ტაშ­­­­­­­კენ­­­­­­­ტი ჭრე­­­­ლი ქა­­­­ლა­­­­ქი­­­ა“, ამ­­­­­­­ბობს ვი­­­ა­­­­ჩეს­­­­­­­ლავ უსე­­­ი­­­­ნო­­­­ვი, „სწო­­­­რედ ამა­­­­შია ქა­­­­ლა­­­­ქის გა­­­­ნუ­­­­მე­­­ო­­­­რე­­­­ბე­­­­ლი ხიბ­­­­­­­ლიც“. 

ვი­­­ა­­­­ჩეს­­­­­­­ლა­­­­ვის ქა­­­­ლა­­­­ქი დაბ­­­­­­­ზა­­­­რუ­­­­ლი მი­­­­ნა­­­­რე­­­­თე­­­­ბის, ოქ­­­­­­­როს­­­­­­­ფე­­­­რი გუმ­­­­­­­ბა­­­­თე­­­­ბი­­­­სა და საბ­­­­­­­ჭო­­­­თა არ­­­­­­­ქი­­­­ტექ­­­­­­­ტუ­­­­რის ნა­­­­ზა­­­­ვი­­­ა, რაც მე-15 სა­­­უ­­­­კუ­­­­ნის აბ­­­­­­­რე­­­­შუ­­­­მის გზას­­­­­­­თან ერ­­­­­­­თად, ტაშ­­­­­­­კენტს უნი­­­­კა­­­­ლურს ხდის. „ქა­­­­ლა­­­­ქის ის­­­­­­­ტო­­­­რია ყო­­­­ველ­­­­­­­დღი­­­ურ ცხოვ­­­­­­­რე­­­­ბა­­­­ზეც აისა­­­­ხე­­­­ბა, – ამ­­­­­­­ბობს ის, – ეს გვაძ­­­­­­­ლევს სა­­­­შუ­­­ა­­­­ლე­­­­ბას, ძვე­­­­ლი და ახა­­­­ლი ერ­­­­­­­თ­­­­­­­მა­­­­ნეთს შე­­­­ვუ­­­­ხა­­­­მოთ“.

უზ­­­­­­­ბე­­­­კუ­­­­რი ბაზ­­­­­­­რე­­­­ბის ჟრი­­­ა­­­­მუ­­­­ლის­­­­­­­გან შორს, ყირ­­­­­­­გი­­­­ზე­­­­თის მეჩხ­­­­­­­რად და­­­­სახ­­­­­­­ლე­­­­ბულ ჩრდი­­­­ლო­­­ეთ­­­­­­­ში, ბიშ­­­­­­­კეკ­­­­­­­ში სიმ­­­­­­­შ­­­­­­­ვი­­­­დე­­­ა. ვიქ­­­­­­­ტორ სირ­­­­­­­ნე­­­­ვი ბუ­­­­რა­­­­ნას კოშ­­­­­­­კის წრი­­­ულ, მზი­­­ან სა­­­­ხუ­­­­რავ­­­­­­­ზე გა­­­­მო­­­­დის, რო­­­­მე­­­­ლიც ნუ­­­­ში­­­­სა და საკ­­­­­­­მ­­­­­­­ლის ხის ბა­­­­ღებს გა­­­­დაჰ­­­­­­­ყუ­­­­რებს. კოშ­­­­­­­კი ერ­­­­­­­თა­­­­დერ­­­­­­­თი­­­ა, რაც შე­­­­მორ­­­­­­­ჩა ბა­­­­ლა­­­­სა­­­­გუ­­­­ნი­­­­დან, აბ­­­­­­­რე­­­­შუ­­­­მის გზის ოდეს­­­­­­­ღაც აყ­­­­­­­ვა­­­­ვე­­­­ბუ­­­­ლი სა­­­­ვაჭ­­­­­­­რო კვან­­­­­­­ძი­­­­დან. „ეს ცოცხა­­­­ლი ის­­­­­­­ტო­­­­რი­­­ის მა­­­­ტა­­­­რე­­­­ბე­­­­ლი მი­­­­წა­­­ა“, – ამ­­­­­­­ბობს ვიქ­­­­­­­ტო­­­­რი.

„მე და­­­ინ­­­­­­­ტე­­­­რე­­­­სე­­­­ბუ­­­­ლი ვარ ძვე­­­­ლი­­­­სა და ახ­­­­­­­ლის ურ­­­­­­­თი­­­ერ­­­­­­­თ­­­­­­­გა­­­­და­­­­ფარ­­­­­­­ვით, აღ­­­­­­­მო­­­­სავ­­­­­­­ლე­­­­თი­­­­სა და და­­­­სავ­­­­­­­ლე­­­­თის შეხ­­­­­­­ვედ­­­­­­­რით“.

და ბო­­­­ლოს, ჰო­­­­რი­­­­ზონ­­­­­­­ტ­­­­­­­ზე ჩნდე­­­­ბა პე­­­­კი­­­­ნიც – ამ დი­­­ა­­­­დი მოგ­­­­­­­ზა­­­უ­­­­რო­­­­ბის და­­­­სას­­­­­­­რუ­­­­ლი. იინ სი­­­უ­­­­ჟე­­­­ნი ქვის ფი­­­­ლებ­­­­­­­ზე დგას ტი­­­ა­­­­ნან­­­­­­­მე­­­­ნის ვე­­­ე­­­­ბერ­­­­­­­თე­­­­ლა მო­­­ე­­­­დან­­­­­­­ზე და სა­­­­ხელ­­­­­­­მ­­­­­­­წი­­­­ფო დრო­­­­შის დაშ­­­­­­­ვე­­­­ბას ეს­­­­­­­წ­­­­­­­რე­­­­ბა. Hennessy-ს გე­­­­მო­­­ე­­­­ბის შვი­­­­დე­­­უ­­­­ლით შთა­­­­გო­­­­ნე­­­­ბუ­­­­ლი იინის სხვა­­­­დას­­­­­­­ხ­­­­­­­ვა ფე­­­­რის შვი­­­­დი კოშ­­­­­­­კი აბ­­­­­­­რე­­­­შუ­­­­მის გზის კულ­­­­­­­ტუ­­­­რებს ეხ­­­­­­­მი­­­ა­­­­ნე­­­­ბა. იინი ჩი­­­­ნურ ან­­­­­­­და­­­­ზას იხ­­­­­­­სე­­­­ნებს:  „ა­­­­თა­­­­სო­­­­ბით მი­­­­ლის გავ­­­­­­­ლა, ათა­­­­სო­­­­ბით წიგ­­­­­­­ნის წა­­­­კითხ­­­­­­­ვა­­­­ზე უმ­­­­­­­ჯო­­­­ბე­­­­სი­­­ა“.

nationalgeographic.ge