Stalin ve Beria hakkında bir başka efsanenin daha yıkılması gerekiyor:

“Stalin ve Beria, Gürcü topraklarını geri almak istiyordu.”

Evet, Beria gerçekten de Türkiye’deki rayon komitesi sekreterlerini hazırlıyordu; Türkiye’nin gelecekteki cumhurbaşkanını hazırlıyordu. Amaç Türkiye’nin Sovyetleştirilmesi, komünistleştirilmesiydi.

Peki, böyle bir plan gerçekten var mıydı? Evet.

Fakat bunun Gürcistan’ı korumakla hiçbir ilgisi yoktu.

Stalin ve Beria’nın amacı imparatorluğun jeopolitik açıdan güçlendirilmesiydi.

Moskova’ya tamamen bağlı, Sovyetleştirilmiş bir Türkiye, Sovyetler Birliği’nin Karadeniz üzerinde tam hâkimiyet kurması anlamına geliyordu.

Osmanlı İmparatorluğu Karadeniz’e hâkim olduğunda İpek Yolu düzeni sona erdi. Tam da o dönemde ülkemizin parçalanması ve sorunları başladı.

Gürcistan o zamandan itibaren kendisini jeopolitik düzenin dışında, jeopolitik bir “çıkmazda” buldu ve bu durum nihayetinde bizi imparatorluğun boyunduruğuna sürükledi.

Stalin ve Kızıl İmparatorluk’un hedefi Karadeniz üzerinde hâkimiyet kurmaktı; amaç Gürcistan için “gözyaşı dökmek” değildi.

Yani Moskova, Avrupa’dan Asya’ya uzanan ticaret yollarını tamamen kontrol altına alacak ve bunun sonucunda Avrupa’ya kendi siyasi iradesini dayatabilecekti.

Bu, bizim ve diğer halkların bu kanlı imparatorluktan kurtulma ihtimalinin tamamen ortadan kalkması anlamına gelecekti.

Ayrıca bu, Batı demokrasilerinin tamamen çöküşü anlamına gelirdi.

Bu nedenle Batı, başını demokrat Truman’ın çektiği bir şekilde, bu plana büyük bir direnç gösterdi.

Amerikan atom bombasının Hiroşima’da patlatılması, Sovyetler Birliği’nin ve Stalin’in jeopolitik iştahını sınırlama girişimiydi.

Ardından Türkiye NATO üyesi oldu ve Stalin-Beria’nın planı nihayet başarısızlığa uğradı.

Karadeniz, Sovyetler Birliği ile Batı arasında bir güç dengesi içerisinde bölündü ve bu durum savaş sonrası barışı getirdi.

Buna “iki sistemin barış içinde bir arada yaşaması” denildi.

Bugün Moskova, Ukrayna’nın Kırım’ı ve Karadeniz kıyıları uğruna, Karadeniz’deki jeopolitik konumlarını bir şekilde koruyabilmek için Ukrayna’ya karşı savaşıyor.

Ancak küresel ve kıtasal jeopolitik düzenler artık değişti.

Bir yüzyıl önce Moskova’nın jeopolitik olarak yapabildiği şeyler bugün tamamen imkânsızdır.

Demokratik Avrupa Karadeniz’den artık vazgeçmeyecektir ve Doğu Ortaklığı, Doğu Avrupa’nın tamamen özgürleşmesini ve İpek Yolu’nun yeniden canlandırılmasını ifade etmektedir.

Uyumlu Küreselleşme ve Yönetim Enstitüsü