
2026-09-24
“Zayıf yönetim ve yolsuzluk anlaşmaları” – Tamamlanmamış yol
projelerinin ülke ekonomisi üzerinde ne gibi bir etkisi var?
Duyurulan
ve geciken yol altyapı projeleri, ülkenin yıllık ekonomik büyüme hızını %0,8
– %1,0'a kadar yavaşlatıyor – bunu “Ulaştırma Koridoru Araştırma
Merkezi”nin (TCRC) yayımladığı son araştırmada okuyoruz.
Araştırmaya
göre, 2006 – 2026 yılları arasında devam eden E60 / E70 uluslararası
güzergâhının inşası, Gürcistan'ın transit altyapısının kalitesini önemli ölçüde
iyileştirdi; ancak yaklaşık 20 yıllık modernizasyondan sonra bile transit
koridorun tamamen ve kesintisiz şekilde işlev görmesi hâlâ tamamlanmamış ve
belirsiz durumda bırakıldı.
“Gürcistan
topraklarından geçen E60 / E70 otoyolu, uluslararası öneme sahip Avrupa
güzergâhlarını oluşturmakta ve ülke için birleşik bir Doğu – Batı ulaşım
koridoru meydana getirmektedir.
E60
– Avrupa'yı Kafkasya ve Orta Asya yönüyle birbirine bağlayan ve Çin sınırına
kadar uzanan çok daha büyük bir uluslararası güzergâhın parçasıdır.
E60
güzergâhı, Gürcistan'ın ana Doğu – Batı Poti – Tiflis – Kızıl Köprü
uluslararası öneme sahip transit otoyolunun eksenidir.
E70
– Karadeniz kıyısı yönüdür ve Poti – Batum – Sarpi uluslararası transit
otoyolunu birleştirmektedir.
E60
ve E70'in birleştiği kilit nokta Poti'dir. İki güzergâh birlikte 450 km'lik ana
transit karayolu ağını oluşturmaktadır.
Gürcistan'ın
transit ağının rekabet gücünü artırmak amacıyla E60 / E70 ağlarının
modernizasyonu 2006 yılından itibaren başlamış olup, yolun aşamalı olarak çok
şeritli, yüksek hızlı bir otoyola dönüştürülmesini öngörmektedir” – araştırmada
böyle yazıyor.
TCRC,
2026 yılı Eylül ayı verilerine göre Gürcistan'daki E60 / E70 ağlarının toplam
uzunluğunun 428,35 km olduğunu yazıyor. Bunun 324,75 km'si (%75,8)
trafiğe açılmış ve işletmeye alınmıştır. Otoyolun tamamen tamamlanması için
resmî tarih olarak 2032 yılı belirtilmektedir.
“En
başta şunu belirtmek gerekir ki, Doğu – Batı E60 / E70 hızlı otoyolunun inşaat
hızı geçen yıllarda farklı bir seyir göstermiştir:
● 2007 – 2012 yıllarında 68,15 km inşa edildi; yıllık
ortalama 11,4 km;
● 2013 – 2020 yıllarında 198 km inşa edildi; yıllık
ortalama 24,8 km;
● 2021 – 2026 yıllarında 58,6 km inşa edildi; yıllık
ortalama 11,72 km;
● 2006 – 2026 yıllarında inşaatın yıllık ortalama hızı 16,2 km'dir.
Son
altı yıldaki hızın, 2013 – 2020 yıllarındaki ortalama göstergenin iki kat daha
düşük olması dikkat çekicidir” – araştırmada yazıyor.
TCRC
diğer ülkelerden de örnek veriyor ve Azerbaycan'da 503 km'lik E60 otoyolunun
inşasına 2022 yılında başlanıp 2024 yılında tamamlandığını; Gürcistan'a kıyasla
yıllık ortalama 22,9 km ile %40 daha hızlı inşa edildiğini yazıyor.
Türkmenistan'da ise E60 otoyolunun inşaat hızının 3 kat daha yüksek
olduğu; burada yıllık ortalama 50 km uzunluğunda, 8 şeritli ve 32 metre
genişliğinde otoyol inşa edildiği belirtiliyor.
TCRC,
tamamlanmamış transit koridorun ülke ve ekonomisi açısından beraberinde
getirdiği sorunlar hakkında da yazıyor.
“20
yıllık modernizasyondan sonra bile transit koridorun tamamlanmamış olması,
devlet tarafından sergilenen tutarsızlıktan kaynaklanmaktadır; bu durum
nihayetinde tek bir otoyol projesinin uygulanmasında senkronizasyonun
bozulmasına yol açmaktadır. Bu durum, bir bakanlar kurulunun başka bir bakanlar
kurulu ile değiştirilmesi sonucunda, önceki kabine tarafından duyurulan
projelerin uygulanma sürelerine ilişkin alınan kararların çoğu durumda göz ardı
edilmesi ve ihlal edilmesi şeklinde kendini göstermiştir; bu da ülkenin
sürdürülebilir gelişimini olumsuz etkilemiştir.
Bütün
bunların kendi nedenleri bulunmaktadır – öncelikle ülkenin zorlu topoğrafyası,
özellikle Rikoti kesiminde; çok sayıda yapay yapı – köprü ve tünel;
sözleşmelerin yerine getirilmemesi ve süre uzatımları; arazi satın alma ve
yeniden yerleşim sorunları; finansman ve ihale koşullarında aşamalı
değişiklikler; bazı yükleniciler açısından uygulama sorunları; yol inşaatıyla
eş zamanlı olarak mevcut yoldaki ulaşım trafiğinin sürdürülmesi zorunluluğu;
yetersiz veya mali açıdan zayıf yükleniciler; düşük fiyat damping'i – şirketler
ihaleyi kazanmak için gerçekçi olmayan düşük bir fiyat belirliyor, ardından ise
bu para yetmiyor; bütün bunlara devlet tarafından sergilenen zayıf yönetim ve
alt yüklenicilerle yapılan yolsuzluk anlaşmaları eklenmektedir” – diye yazıyor
TCRC.
“Ulaştırma
Koridoru Araştırma Merkezi”, en fazla zaman kaybedilen ve tamamlanmamalarının
ülke ekonomisini en fazla olumsuz etkilediği kesimleri belirtiyor.
“Uzun
süren inşaat koşullarında, hangi kesimlerde en fazla zaman kaybedildiğinin ve
bunun Gürcistan'ın transit işlevine ve bir bütün olarak ülke ekonomisine nasıl
yansıdığının analiz edilmesi ve bu kesimlerin belirlenmesi gerekmektedir.
Gecikme
açısından en açık şekilde üç “kritik düğüm” öne çıkmaktadır: Samtredia –
Grigoleti, Grigoleti – Kobuleti ve Rikoti'nin zorlu kesimi; bununla
birlikte dördüncü kesim olan Batum – Sarpi'nin inşaatına henüz
başlanmamıştır.
Buna,
Rustavi – Kızıl Köprü kesiminin inşaatı da eklenmektedir. Bu proje
fiilen henüz aktif inşaat aşamasına girmemiştir – proje hâlâ ihale/satın alma
aşamasındadır.
Samtredia – Grigoleti kesimi ayrıca ele alınmalıdır; burada
açıkça en uzun süreli gecikme görülmektedir. Proje 2014 yılında başlamış ve
2016 yılında tamamlanması gerekiyordu – yüklenicilerin sorunları, sözleşmelerin
feshedilmesi, yeniden yapılan ihaleler ve teknik sorunlar projeyi 11 yıl
geciktirmiş ve bugün hâlâ tamamlanmamıştır.
Özellikle
Samtredia – Grigoleti'nin ilk kesiminde Rioni Nehri üzerinde çöken köprünün
yeniden inşa süreci ayrıca belirtilmelidir. Bu sürecin tamamlanması
başlangıçta 2027 yılı için planlanmış, daha sonra 2028 yılına ertelenmiştir.
Bu
koşullarda, otoyolun kesintisiz işleyişine yönelik böyle bir yaklaşım yalnızca
“inşaatın gecikmesi” olarak değerlendirilemez; uluslararası transit koridor
açısından bu, Batı Gürcistan'ın ana kesimlerinden birinin yıllarca tam
anlamıyla dört şeritli rejimde çalışamaması anlamına gelmektedir” – araştırmada
böyle okunmaktadır.
Tamamlanmamış, defalarca ertelenmiş
altyapı yol projeleri ülke ekonomisini nasıl etkiledi?
“Ülkenin sürdürülebilir kalkınmasının senkronizasyonunun
bozulması
– çeşitli bakanlar kurulları tarafından inşaat çalışmalarının tamamlanması için
duyurulan sürelerde – aceleci kararların alınması açıkça görülmektedir. Bu
durum nihayetinde tek bir otoyol projesinin uygulanmasında senkronizasyonun
bozulmasına yol açmaktadır. Bu da bir bakanlar kurulunun diğer bir bakanlar
kurulu ile değiştirilmesi sonucunda, önceki kabine tarafından duyurulan
projelerin uygulanma süreleri konusunda alınan kararların çoğu durumda göz ardı
edilmesi ve ihlal edilmesi şeklinde kendini göstermektedir.
Donör kuruluşların sonraki projelerin finansman
stratejisindeki değişiklikleri – fonların düşük düzeyde kullanılması
nedeniyle zaman içinde uzayan yol altyapı projeleri, donörler açısından; kredi
faizlerinin artırılmasına ve ülke için ayrılan diğer projelerin finansman
miktarının aşamalı olarak azaltılmasına yol açıyordu.
Ülkenin sanayi kapasitesinin gelişiminin gecikmesi – tamamlanmamış ve
zaman bakımından uzayan yol projeleri, uygun karayollarının bulunmaması ve
bunun sonucunda yatırımların düşük mali getirisi nedeniyle yol altyapısının
yakınında sanayi ve lojistik depolama / soğutma tesislerinin geliştirilmesi
konusunda çekimser kalan yerli ve yabancı yatırımcıları sürekli olarak bekleme
durumunda tutuyordu.
İnşaat maliyetlerinin artması – zaman içinde ertelenen inşaat
projeleri, inşaat maliyetlerinin artmasına yol açıyordu. Örneğin, 2018 yılında
Başbakan Giorgi Kvirikashvili tarafından duyurulan Kaheti bölgesindeki yolların
rehabilitasyon projesinin maliyeti 1 milyar lari idi; bugün, defalarca
ertelenmesinin sonucunda, aynı Kaheti yollarının rehabilitasyonu için neredeyse
üç kat daha fazla para gerekmektedir.
Ülkenin ekonomik büyüme hızının yavaşlaması – ampirik
hesaplamalara göre, duyurulan ve geciken yol altyapı projeleri ülkenin yıllık
ekonomik büyüme hızını %0,8 – %1,0'a kadar yavaşlatıyordu” – TCRC
araştırmasında böyle yazıyor.
Kaynak: bpn.ge